Niestety Igrzyska nie skończyły się dobrze ani dla Polaków ani Francuzów. Razem z reprezentacją Polski wróciłam do Warszawy. Długo nie wytrzymałam i po tygodniu wyleciałam do Włoch zobaczyć co u Grebennikova i jego nowej dziewczyny. Nie za bardzo mi się podobała, była jakaś dziwna ale on jest szczęśliwy, więc mogę ją zaakceptować. Co do mnie i Bartka na razie jesteśmy na etapie przyjaźni i raczej nic więcej z tego nie będzie. Z lotniska odebrał mnie Osmany i jego żona. Przywitałam się i razem pojechaliśmy do ich domu.
-Chodź musisz coś zjeść bo schudłaś
-Wydaje ci się, po prostu wróciłam do treningu
-No, coś słyszałem. Czekaj jak to szło ,,Trener bełchatowskiego klubu wpłynął na sekcję żeńską czy na córkę?" Nie mają serio o czym pisać
-A weź daj mi z tym spokój
-Co już ci się znudziło granie, czy dziewczyny nie fajne?
-Ty się zaraz musisz pytać o dziewczyny -zaś miała się Glenda. Spędziliśmy razem fajny dzień.
Następnego dnia obudził mnie telefon. Spojrzałam na wyświetlacz i zobaczyłam zdjecie mojego taty
-Co?-spytałam zaspana
-Gdzie jesteś?
-Przecież mówiłam że lecę do Włoch
-Przecież jutro zaczynają się treningi! Jak zwykle wszystko olewasz!
-Nie krzycz na mnie! Uzgadniałam z trenerem że będę za tydzień więć się nie wtrącaj! Nie jesteś moim trenerem!-powiedziałam i się rozłączyłam. Dlaczego on musi mnie tak denerwować i to jeszcze z rana? Wzięłam ciuchy i poszłam się ogarnąć do łazieki. Gdy już zeszłam na dół zovbaczyłam Juantorene
-Wstałaś już?-zdziwił się
-Ojciec-powiedziałam tylko a on się zaśmial
-Chcesz iść ze mną na halę
-Jasne -powiedziałam i po pół godzinie byłam już na siłowni. Przywitałam się z wszystkimi, jednak nie było Jeni. Zdziwiona podeszłam do Juantoreny
-Gdzie Grebennikov?-spytałam
-Uwierz mi że sam chciałbym wiedzieć
-Jak już go znajdę to skopie mu ten gruby tyłek-powiedziałam i ruszyłam do wyjścia. W wiadomościach odszukałam jego adres i od razu się tam udałam. Po 15 minutach stałam już przed drzwiami libero
-To ty, czego tutaj chcesz? -spytała się mnie Rose
-Może trochę grzeczniej?! Gdzie Grebennikov? -spytałam wymijając ją w drzwiach
-Nikt cie do środka nie zaprasza
-Posłuchaj mnie uważnie, może i jesteś jego dziewczyną, ale jeśli dalej będziesz się tak zachowywać wobec mnie w dwie sekundy sprawię że zapomni o tobie szybciej niż o porannej kawie -powiedziałam stojąc z nią twarzą w twarz-Więc teraz, mów gdzie on jest
-Chwilę temu wyszedł na trening
-Widzisz, jak chcesz to potrafisz
-Nie pozwolę go sobie odebrać
-Słucham? Dziewczynko nie wiem w jakim świecie ty żyjesz, ale jeśli bym go chciała to byłby już mój. Jestem jego przyjaciółką, a skoro ty jesteś jego dziewczyną powinnaś pilnować by nie zawalał tego dzięki czemu cię utrzymuje-powiedziałam i wyszłam trzaskając drzwiami. Jej mina była bezcenna. Już dawno na nikim się tak nie wyżyłam. Od razu czuję się lepiej. Gdy już wróciłam na siłownie stanęłam przed Jenią
-Zoe, co ty tutaj robisz?-powiedział i chciał mnie przytulić ale zatrzymałam go ręką
-Jesteś spocony, gdybyś się nie spóźniał na treningi..
-To tylko parę minut-przerwał mi
-Parę minut? Bo co dziewczyna była ważniejsza? Nawet nie odpowiadaj. Dopiero co zaczął się sezon a ty już uważasz się za gwiazdę?
-WOW! Mieszasz mnie z błotem a sama nie jesteś lepsza. Bynajmniej ci ojciec załatwi wszystko -ni wierzyłam w to co właśnie powiedział. Po prostu odwróciłam się i wszyłam z obiektu. Jak na zawołanie zadzwonił telefon
-Nie jestem w nastroju Bartek-powiedziałam naciskając zieloną słuchawkę
-Hej, ciebie też miło słyszeć-zaśmiał się, co sprawiło że moje kąciki troche uniosły się ku górze
-Dzwonisz w jakiejś sprawie czy?
-Zapraszam cię na kolację do świetnej restauracji
-Czy to randka? -spytałam śmiejąc się
-Nie zabierałbym tak pięknej dziewczyny w innym celu
-W takim razie się zgadzam, ale wracam dopiero za dwa dni
-Już rezerwuje stolik, odebrać cię z lotniska?
-Jaki dżentelmen, normalnie nie poznaję cię Bednorz
-Do usług Blain, daj znać o której mam tam być -powiedział i się rozłączył. Uśmiechnęłam i siedziałam tak bawiąc się telefonem. Po jakiejś godzinie poczułam jak ktoś się dosiadł. Nie musiałam nawet się oglądać
-Zoe, tak mi przykro nie chciałem tego powiedzieć
-Wiem, ale to nie zmienia faktu że powiedziałeś
-Wybaczysz?-spytał patrząc się na mnie
-A mam inne wyjście -spytałam i przytuliłam go
-To co idziemy na obiad?
-A twoja dziewczyna? Będzie zła
-Jakoś to przetrawię-powiedział śmiejąc się. Ruszyliśmy do pizzerii i złożyliśmy zamówienie. Spędziliśmy miłe popołudnie i razem udaliśmy się do mieszkania Juantoreny
-Czyli jesteśmy już wszyscy -powiedział Osmany i zaczęła się mała impreza. Jak to stwierdzili, żeby uczcić zaczynający się sezon. Po wszystkim pomogłam Glendzie sprzątnąć i udałam sie do pokoju gościnnego
-Myślałam że wyszedłeś. Co ty tutaj jeszcze robisz?-spytałam gdy zobaczyłam Jenie leżącego na łóżku
-Rose, napisała mi że nie chce mnie widzieć
-Też bym nie chciała, wyglądasz strasznie jak jesteś pijany -zaśmiałam się
-Nie chodziło jej o to że jestem pijany tylko że jestem z tobą -powiedział i stanął ze mną twarzą w twarz
-Cóż, może za dużo jej dzisiaj powiedziałam -zaśmiałam się
-Ale miałaś rację, bo zawsze wybiorę ciebie
czwartek, 12 lipca 2018
piątek, 22 czerwca 2018
Rozdział 12: Żartujesz sobie tak?
-Znamy się nie od dziś, niem oszukasz nas. Zawstydziłaś się -powiedział Tilli
-Dobra no okey, ale jeśli ktoś to mu powie to wykastruję. Rozumiemy się?
-Tak jest!-krzyknęli i się do mnie przytulili
-Dobra a teraz który pomoże mi przenieść walizki?
-Gdzie?
-Do Bartka i Zatora, tam mam mieć pokój, bo jako jedyni mają 3 osobowy
-To chyba kurwa jakieś przeznaczenie -zaśmiał się tibu
-Ee młody nie przeklinaj-skarcił go Gapeth, ale zaczął się śmiać widząc minę Rossarda-Żartowałem kurwa
-To kto mi pomoże?
-O kurde mama do mnie dzwoni-powiedział Le Roux i wyszedł
-Trenerze? Tak, tak już idę-powiedział Jenia i wyszedł, po chili zopstałam tylko z młodym
-Gentelmeni kurwa-zaśmiał się -Daj pomoge ci
-Jedyny miły! Dzięki-powiedziałam i ruszyliśmy pod wskazane drzwi. Otworzyłam je kluczem bo były zamknięte Nikogo w środku nie było
-O proszę, to ja już lece
-Jasne dzięki za pomoc
-spoko do zobaczenia później -poszedł a ja zuważyłam kartkę na stoliku ,,Moja nowa psiapsi! jestem na treningu, wrócę po 13. Nie tęsknij. Twój Zatiś" Zaczęłam się śmiać. Nudziło mi się więc poszłam się przejść po wiosce. Od razu po wyjściu z budynku zauważyłam Jenie siedzącego na ławcę. Podeszłam po cichu i zakryłam mu oczy
-Zoe!-powiedział a ja usiadłam obok niego i się wtuliłam
-Co tu sam robisz?-spytałam
-Zastanawiam się nad jutrzejszym meczem
-Nie na pewno nie chodzi o mecz. Powiedz prawdę. Jesteś zły?
-Zły na co?
-Na mnie
-Żartujesz sobie tak?-spytał i spojrzał się na mnie- Jesteś moją przyjaciółką kocham cię jak siostrę i bardzo się cieszę bo może w końcu wybijesz sobie tego Kima
-Skąd wiesz?
-Nie, jestem głupi-powiedział a ja jeszcze bardziej się w niego wtuliłam -Bardzo się cieszę że w końcu znalazłaś sobie kogoś, ale muszę ci coś też powiedzieć
-No to powiedz-powiedział
-Bu!-krzyknął Kevin a ja prawie zawału dostałam
-Kevin! Chcesz żebym na zawał zeszła?
-Powinieneś zostać sam w domu-powiedział Jenia na co się zaśmiałam
-Tratatata dobre sobie, Jenia trener cię szuka, ale teraz naprawdę-powiedział
-Okey to ja spadam
-Ale miałeś jej o czymś powiedzieć-krzyknął jeszcze Kevin
-Pogadamy potem-powiedział i wszedł do budynku
-To co moja zakochana?-spytał Kevin
-Odczep się okey?
-Dobra, jesli chcesz ale wiem coś o kimie
-co-powiedziałam i pociągnęłam go za rękę tak że updał na ławkę
-Zaręczył się
-Z Jacklin?
-No a z kim?-wywrócił oczami
-W sumie to tamtego wieczora zrozumiałm że to dupek
-Mądra dziewczynka, ale pamiętaj mówisz o moim bracie-zaśmiał się
-Masz ochotę na lody?
-Ej, nie proponuj mi tu takich rzeczy-zaśmiał się a ja wywróciłam oczami-No dobra, to chodźmy-powiedział i ruszyliśmy w stronę budki. Po otrzymaniu i zapłaceniu za lody udaliśmy się spacerkiem po wiosce
-Ania przyjedzie?-spytałam
-Może na koniec, ale słyszałem że reszta dziewczyn ma przyjechać
-Ok, a wiesz co chciał mi powiedzieć Jenia?
-Ten Bobas? Nie no coś ty, pfff nie wiem -powiedział z podniesionym głosem
-Kevin? wiem że ściemniasz
-Coooo? Nie, ja nic nie wiem ok? Nawet jak bym wiedział to nie moja sprawa
-I nic mi nie powiesz?
-Nie, więc nie naciskaj-powiedział. Nie wierzę! Największa plotkara w kadrze nie zdradzi mi sekretu? Nie wiem co im Laurent zrobił. Wróciliśmy spacerkiem do budynku. Kevin odprowadził mnie po drzwi a potem sam wrócił do pokoju. Gdy wróciłam chłopaki już byli
-Oo psiapsi cześć. Tęskniłaś?
-Nawet nie wiesz jak bardzo-powiedziałam i zaczęliśmy się śmiać
-Kochanie! Zabieram cię na karaoke -do pokoju wparował Le Roux
-Nie, dzięki -powiedziałam
-Ale ja się nie pytam -powiedział, po czym przerzucił mnie przez ramię i zaprowadził do pokoju Laurenta. Zdziwiona spojrzałam na niego a on wzruszył ramionami
-To kto śpierwa pierwszy?-spytał Tillie. Pierwszy jak zawsze musiał śpiewać Earwin a potem kolejni. Gdy Laurent zaczął śpiewać wszyscy wyszliśmy z pokoju, bo tego się słuchać nie dało. Ja też jakimś wielkim talentem muzycznym nie zostałam obdarzona, ale bez przesady
-To co robimy?-spytał Kevin
-Czy wy przypadkiem nie macie jutro meczu?-spytałam
-Właśnie! -powiedział Rouzie i spojrzał na zegarek - Zaraz 19 idziemy na kolacje -powiedział i tak też zrobiliśmy. Zabraliśmy swoje porcje i usiedliśmy na wolnym miejscu. Kevin z Earvinem opowiadali jakieś suchary, poźniej dołączył do nich Laurent. Zjadłam jak najszybciej swoją porcję
-Jenia idziesz?-spytałam
-Jasne, daj odniose -powiedział i wziął nasze talerze,
-Zoe, ty zapomniałaś chyba o tym diable, którego zostawiłaś u nas-powiedział Kevin, po chwili wrócił Grebennikov i zaczeliśmy iść w strone jego pokoju
-To o czym chciałeś mi powiedzieć?
-Bo wczoraj poznałem pewną dziewczynę
-Serio? No to opowiadaj o niej?
-Jest Włoszką, ma na imię Rosa, blondynka, ogólnie jest śliczna i mądra
-Kiedy ją poznam? W ogóle zaprosiłeś już ją na jakąś kolację, nie wiem cokolwiek- zaprzeczył -Kwiaty?
-Nie
-To na co czekasz?
-Nie wiem -uśmiechnął się
-No to powodzenia!-powiedziałam zabrałam z jego pokoju Rona i wracałam do Zatiego i Bartka. Wróciłam do pokoju, gdzie zastałam tylko Pawła
-Masz pieska? Jak się wabi? -spytał podekscytowany
-Nie do końca, to wąż -powiedziałam i wyciągnęłam go z klatki -Ron
-Zabierz go! Zwariowałaś-krzyknął i wskoczył na krzesło
-Nic ci nie zrobi, obiecuję nie bój się-powiedziałam i podeszłam z nim do Pawła- Polubił cię -zaśmiałam się
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zapraszam również do przeczytania historii Zuzanny Kubiak oraz Zbigniewa Bartmana
http://sposob-namilosc.blogspot.com/2018/06/11-ignorantow-jak-sama-nazwa-wskazuje.html
-Dobra no okey, ale jeśli ktoś to mu powie to wykastruję. Rozumiemy się?
-Tak jest!-krzyknęli i się do mnie przytulili
-Dobra a teraz który pomoże mi przenieść walizki?
-Gdzie?
-Do Bartka i Zatora, tam mam mieć pokój, bo jako jedyni mają 3 osobowy
-To chyba kurwa jakieś przeznaczenie -zaśmiał się tibu
-Ee młody nie przeklinaj-skarcił go Gapeth, ale zaczął się śmiać widząc minę Rossarda-Żartowałem kurwa
-To kto mi pomoże?
-O kurde mama do mnie dzwoni-powiedział Le Roux i wyszedł
-Trenerze? Tak, tak już idę-powiedział Jenia i wyszedł, po chili zopstałam tylko z młodym
-Gentelmeni kurwa-zaśmiał się -Daj pomoge ci
-Jedyny miły! Dzięki-powiedziałam i ruszyliśmy pod wskazane drzwi. Otworzyłam je kluczem bo były zamknięte Nikogo w środku nie było
-O proszę, to ja już lece
-Jasne dzięki za pomoc
-spoko do zobaczenia później -poszedł a ja zuważyłam kartkę na stoliku ,,Moja nowa psiapsi! jestem na treningu, wrócę po 13. Nie tęsknij. Twój Zatiś" Zaczęłam się śmiać. Nudziło mi się więc poszłam się przejść po wiosce. Od razu po wyjściu z budynku zauważyłam Jenie siedzącego na ławcę. Podeszłam po cichu i zakryłam mu oczy
-Zoe!-powiedział a ja usiadłam obok niego i się wtuliłam
-Co tu sam robisz?-spytałam
-Zastanawiam się nad jutrzejszym meczem
-Nie na pewno nie chodzi o mecz. Powiedz prawdę. Jesteś zły?
-Zły na co?
-Na mnie
-Żartujesz sobie tak?-spytał i spojrzał się na mnie- Jesteś moją przyjaciółką kocham cię jak siostrę i bardzo się cieszę bo może w końcu wybijesz sobie tego Kima
-Skąd wiesz?
-Nie, jestem głupi-powiedział a ja jeszcze bardziej się w niego wtuliłam -Bardzo się cieszę że w końcu znalazłaś sobie kogoś, ale muszę ci coś też powiedzieć
-No to powiedz-powiedział
-Bu!-krzyknął Kevin a ja prawie zawału dostałam
-Kevin! Chcesz żebym na zawał zeszła?
-Powinieneś zostać sam w domu-powiedział Jenia na co się zaśmiałam
-Tratatata dobre sobie, Jenia trener cię szuka, ale teraz naprawdę-powiedział
-Okey to ja spadam
-Ale miałeś jej o czymś powiedzieć-krzyknął jeszcze Kevin
-Pogadamy potem-powiedział i wszedł do budynku
-To co moja zakochana?-spytał Kevin
-Odczep się okey?
-Dobra, jesli chcesz ale wiem coś o kimie
-co-powiedziałam i pociągnęłam go za rękę tak że updał na ławkę
-Zaręczył się
-Z Jacklin?
-No a z kim?-wywrócił oczami
-W sumie to tamtego wieczora zrozumiałm że to dupek
-Mądra dziewczynka, ale pamiętaj mówisz o moim bracie-zaśmiał się
-Masz ochotę na lody?
-Ej, nie proponuj mi tu takich rzeczy-zaśmiał się a ja wywróciłam oczami-No dobra, to chodźmy-powiedział i ruszyliśmy w stronę budki. Po otrzymaniu i zapłaceniu za lody udaliśmy się spacerkiem po wiosce
-Ania przyjedzie?-spytałam
-Może na koniec, ale słyszałem że reszta dziewczyn ma przyjechać
-Ok, a wiesz co chciał mi powiedzieć Jenia?
-Ten Bobas? Nie no coś ty, pfff nie wiem -powiedział z podniesionym głosem
-Kevin? wiem że ściemniasz
-Coooo? Nie, ja nic nie wiem ok? Nawet jak bym wiedział to nie moja sprawa
-I nic mi nie powiesz?
-Nie, więc nie naciskaj-powiedział. Nie wierzę! Największa plotkara w kadrze nie zdradzi mi sekretu? Nie wiem co im Laurent zrobił. Wróciliśmy spacerkiem do budynku. Kevin odprowadził mnie po drzwi a potem sam wrócił do pokoju. Gdy wróciłam chłopaki już byli
-Oo psiapsi cześć. Tęskniłaś?
-Nawet nie wiesz jak bardzo-powiedziałam i zaczęliśmy się śmiać
-Kochanie! Zabieram cię na karaoke -do pokoju wparował Le Roux
-Nie, dzięki -powiedziałam
-Ale ja się nie pytam -powiedział, po czym przerzucił mnie przez ramię i zaprowadził do pokoju Laurenta. Zdziwiona spojrzałam na niego a on wzruszył ramionami
-To kto śpierwa pierwszy?-spytał Tillie. Pierwszy jak zawsze musiał śpiewać Earwin a potem kolejni. Gdy Laurent zaczął śpiewać wszyscy wyszliśmy z pokoju, bo tego się słuchać nie dało. Ja też jakimś wielkim talentem muzycznym nie zostałam obdarzona, ale bez przesady
-To co robimy?-spytał Kevin
-Czy wy przypadkiem nie macie jutro meczu?-spytałam
-Właśnie! -powiedział Rouzie i spojrzał na zegarek - Zaraz 19 idziemy na kolacje -powiedział i tak też zrobiliśmy. Zabraliśmy swoje porcje i usiedliśmy na wolnym miejscu. Kevin z Earvinem opowiadali jakieś suchary, poźniej dołączył do nich Laurent. Zjadłam jak najszybciej swoją porcję
-Jenia idziesz?-spytałam
-Jasne, daj odniose -powiedział i wziął nasze talerze,
-Zoe, ty zapomniałaś chyba o tym diable, którego zostawiłaś u nas-powiedział Kevin, po chwili wrócił Grebennikov i zaczeliśmy iść w strone jego pokoju
-To o czym chciałeś mi powiedzieć?
-Bo wczoraj poznałem pewną dziewczynę
-Serio? No to opowiadaj o niej?
-Jest Włoszką, ma na imię Rosa, blondynka, ogólnie jest śliczna i mądra
-Kiedy ją poznam? W ogóle zaprosiłeś już ją na jakąś kolację, nie wiem cokolwiek- zaprzeczył -Kwiaty?
-Nie
-To na co czekasz?
-Nie wiem -uśmiechnął się
-No to powodzenia!-powiedziałam zabrałam z jego pokoju Rona i wracałam do Zatiego i Bartka. Wróciłam do pokoju, gdzie zastałam tylko Pawła
-Masz pieska? Jak się wabi? -spytał podekscytowany
-Nie do końca, to wąż -powiedziałam i wyciągnęłam go z klatki -Ron
-Zabierz go! Zwariowałaś-krzyknął i wskoczył na krzesło
-Nic ci nie zrobi, obiecuję nie bój się-powiedziałam i podeszłam z nim do Pawła- Polubił cię -zaśmiałam się
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zapraszam również do przeczytania historii Zuzanny Kubiak oraz Zbigniewa Bartmana
http://sposob-namilosc.blogspot.com/2018/06/11-ignorantow-jak-sama-nazwa-wskazuje.html
sobota, 16 czerwca 2018
Rozdział 11: Ty jesteś jakaś serio chora
-Masz wypij-powiedział Kevin dając mi szklankę
-Kevin co ja wczoraj zrobiłam?
-Nic nie pamiętasz? -kiwnęłam głową-Ale nic?
-Pamiętam że byłam zła, kupiłam wino, piłam je u Osnanego chyba, a potem już nic
-Jak przyszłaś mówiłaś tylko że spotkałaś Kima powiedział że byłaś na niego wściekła. Tylko tyle
-Jestem idiotką
-Ej, nie jesteś. A teraz chodź idziemy na śniadanie-powiedział i zeszliśmy. Dosiadłam się do chłopaków, zjadłam to coś co miało się nazywać śniadaniem. Gdy wychodziłam z Jenią spotkałam Kubiaka
-Słuchaj musimy pogadać
-To coś ważnego? Bo aktualnie umieram
-Bardzo-powiedział -Przyjdź do mnie za godzinę do pokoju, nr 213
-Okey-powiedzialam i wróciłam do pokoju bobasa. Połozyłam się i włączyłam telewizor
-Co się wczoraj stało?
-Wkurzyłam się że mi nie powiedzieli, że mieli mnie w dupie i musiałam się tego dowiadywać od osób trzecich-powiedziałam nie patrząc nawet na niego
-Oj mała, dobra ja muszę zbierać się zaraz na trening. Idziesz ze mną?
-Gdzie wy chcecie trenować?
-Jest taka sala obok hali, to co?
-Nie, umówiłam się przecież z dzikiem-powiedziałam i się lekko uśmiechnęłam
-To okey, tylko jak wyjdziesz to przeklucz
-Jasne, pa-powiedzialam i dalej oglądałam. Obudziło mnie pukanie do drzwi- Otwarte!
-Miałaś przyjść -powiedział Kubiak wchodząc do pkoju
-Dobra do rzeczy-powiedziałam siadając po turecku
-Bartek się w tobie zakochał -powiedział na co zrobiłam tyko wielkie oczy
-Hahaha ukryta kamera, próbujesz mnie zająć gdy oni coś odwalają?
-Ja mówię serio, sam mi to powiedział. Nie wie jak ma ci to powiedzieć
-Michał daj sobie spokój z tymi żartami okey?
-Nie kłamie, na prawdę, a ty?
-Co ja?
-Podoba ci się?-poruszył śmiesznie brwiami
-Nie myślałam o tym, okey? Daj mi spokój
-Dobra, tylko nic ode mnie nie słyszałaś yyyy dotknąłem czegoś dziwnego. Co to jest?! -krzyknął i wskoczył na łóżko. Cała ta akcja mnie rozbawiła
-Wróciłem -krzyknął Kevin wchodząc do pokoju
-Zoe co tutaj robi wąż?
-Znowu?-krzyknął Kevin i poszedł w ślady Kubiaka
-Ale wy męscy jesteście. Małego węża się boicie-powieszałam i wzięłam rona na ręce
-Ty jesteś jakaś serio chora-powiedział Kubi i wyszedł z pokoju
-Ron to twoja 100% antykoncepcja -stwierdził Kevin i gdy już zakodował sobie w jego małej główce, gdzie pewnie mózgu już nie ma, że wzięłam Rona na ręce zszedł z łóżka
-Za to tobie nawet wąż by nie zaszkodził-powiedziałam i włożyłam go do klatki. Rona, nie Kevina. Chociaż to nie byłby taki zły pomysł. Uruchomiłam swoją wyobraźnię
-Jak zwykle mnie nie słuchasz-powiedział i wyrwał mnie z rozmyśleń
-Sorki, wyobrażałam sobie ciebie w klatce-powiedziałam a do pokoju wszedł akurat Jenia.
-Weź ją zabierz! Ona chce mnie do klatki włożyć-powiedział
-To w sumie byłby fajny pomysł-powiedział libero. Udaliśmy się na obiad. Usiadłam pomiędzy Earvinem a Jenią.
-Mała zapomniałem soku, pójdziesz?-spytał Ngapeth
-Jasne-powiedziałam i skierowałam się do bufetu, gdzie jak to ja i moje szczęście spotkałam Kima
-Możemy pogadać?
-Nie mamy już o czym -powiedziałam i chciałam odejść ale złapał mnie za rękę
-Zoe, chcę tylko pogadać co ci szkodzi
-Po pierwsze mnie puść-szarpnęłam ręką -a po drugie mówię że nie mamy o czym
-Nie bądź egoistką
-Powiedziała ci że nie chce z tobą rozmawiać tak? Odwal się -powiedział Bednorz, który sama nie wiem skąd się wziął, ale to podziałało.
-Dzięki-powiedziałam i wróciłam do stoliku podając earvinowi sok
-Ej, przecież wiesz że nienawidzę pomarańczowego
-To rusz się i idź sobie po coś innego. Może bynajmniej schudniesz-powiedziałam i zaczęłam jeść
-Dobra spokojnie, już wypiję -powiedział
-Zoe, a co chciał od ciebie Misiek?-spytał Kevin
-Pogadać-powiedziałam i napisałam mu sms'a ,,Pogadamy w pokoju"
-Słuchajcie tego-powiedział Le Roux - Co robi samobójca w łazience?
-No oświeć nas suchmistrzu -powiedział Rouzie
-Załatwia się -zaczął się śmiać, tak że wszystkie twarze były skierowane na nas. Kevin nic sobie z tego nie robił i śmiał się jak opętany
-Ty, weź się chłopie ogranij, to nawet śmieszne nie było-powiedział Earvi
-A co znasz lepsze?
-Moja babcia zna lesze, człowieku
-No to opowiedz coś
-Okey, Po co idzie dres do lasu?
-Poziomka -powiedziałam i wstałam od stołu, by zanieść talerze
-To nie fair! Ja to miałem powiedzieć, ale i tak było śmieszniejsze od twojego
-On ma rację, ale czekajcie ja wam dopiero coś opowiem -powiedział Laurent. Ja zaś po odniesieniu naczyń udałam się do taty który siedział z jego drużyną
-Zoe, hej. Właśnie miałem ci iśc i przekazać klucz od pokoju
-Właśnie po to przyszłam
-Tylko jest mały problem
-Co tym razem?
-Śpisz z Bartkiem i Zatorem
-O Zoe, moja ulubienica-powiedział Paweł a ja się zaśmiałam
-Po tej nocy zmienisz zdanie-zaśmiałam się i odbierając od taty rzecz wróciłam do Jeni. Tam zastałam także dwóch Kevinów, Earvina i Tiba
-dobra teraz opowiadaj o czym gadałaś z Kubiakiem
-Dobra ale buzia na kłódki -oni wszyscy przytakneli, więc kontynuowałam -Ale w sumie w to nie wierzę, ale nich będzie. Michał powiedział mi że-zaciełam się widząc ich oczy wytrzeszczone w moją stronę. Zaczęłam się z nich śmiać. - Zostańcie tak, cykne wam fotkę -powiedziałam i zrobiłam zdjęcie
-Dobra, ale powiedz bo jestem ciekawy nowych ploteczek-powiedział Earvin
-Misiek powiedział że
-Ze? No weź bo zawału dostanę -złapał się za serce Kevin, ten blondyn
-Powiedział że Bartek się we mnie buja-powiedziałam
-Serio tylko tyle? To już zdążyłem się domyśleć -powiedział Jenia
-Ale skąd?-zdziwiłam się
-Naprawdę nie zwróciłaś uwagi na to jak się zachowuje? To jak z tobą gada, jak na ciebie patrzy, jak się przy tobie zachowuje-powiedział Earvin
-Nie-powiedziałam
-Oj mała, a on ci się podoba?-spytał Tib
-Nie wiem
-No weź no. Jest przecież nawet przystojny -powiedział Earvin
-Ale nie myślałam o tym w taki sposób
-To jak się przy nim czujesz? Podoba ci się? Czujesz się przy nim bezpieczna? No nie wiem co może czuć dziewczyna. Jeśli ty w ogóle masz serce
-Hahaha zabawne. Dobrze się czuje, no jest przystojny, bezpieczna? Serio Kevin?
-No co?
-ty też coś do niego czujesz prawda?-spytał Jenia. Znał mnie za dobrze. Spuściałam głowę
-Uuuu nasz Zoe się zakochała! No w końcu! To kiedy wesele?
-Ej! Ja nic nie powiedziałam!
-Nie musisz, znamy cię.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zapraszam również do poczytania nowego opowiadania
http://sposob-namilosc.blogspot.com/2018/06/bohaterowie.html
-Kevin co ja wczoraj zrobiłam?
-Nic nie pamiętasz? -kiwnęłam głową-Ale nic?
-Pamiętam że byłam zła, kupiłam wino, piłam je u Osnanego chyba, a potem już nic
-Jak przyszłaś mówiłaś tylko że spotkałaś Kima powiedział że byłaś na niego wściekła. Tylko tyle
-Jestem idiotką
-Ej, nie jesteś. A teraz chodź idziemy na śniadanie-powiedział i zeszliśmy. Dosiadłam się do chłopaków, zjadłam to coś co miało się nazywać śniadaniem. Gdy wychodziłam z Jenią spotkałam Kubiaka
-Słuchaj musimy pogadać
-To coś ważnego? Bo aktualnie umieram
-Bardzo-powiedział -Przyjdź do mnie za godzinę do pokoju, nr 213
-Okey-powiedzialam i wróciłam do pokoju bobasa. Połozyłam się i włączyłam telewizor
-Co się wczoraj stało?
-Wkurzyłam się że mi nie powiedzieli, że mieli mnie w dupie i musiałam się tego dowiadywać od osób trzecich-powiedziałam nie patrząc nawet na niego
-Oj mała, dobra ja muszę zbierać się zaraz na trening. Idziesz ze mną?
-Gdzie wy chcecie trenować?
-Jest taka sala obok hali, to co?
-Nie, umówiłam się przecież z dzikiem-powiedziałam i się lekko uśmiechnęłam
-To okey, tylko jak wyjdziesz to przeklucz
-Jasne, pa-powiedzialam i dalej oglądałam. Obudziło mnie pukanie do drzwi- Otwarte!
-Miałaś przyjść -powiedział Kubiak wchodząc do pkoju
-Dobra do rzeczy-powiedziałam siadając po turecku
-Bartek się w tobie zakochał -powiedział na co zrobiłam tyko wielkie oczy
-Hahaha ukryta kamera, próbujesz mnie zająć gdy oni coś odwalają?
-Ja mówię serio, sam mi to powiedział. Nie wie jak ma ci to powiedzieć
-Michał daj sobie spokój z tymi żartami okey?
-Nie kłamie, na prawdę, a ty?
-Co ja?
-Podoba ci się?-poruszył śmiesznie brwiami
-Nie myślałam o tym, okey? Daj mi spokój
-Dobra, tylko nic ode mnie nie słyszałaś yyyy dotknąłem czegoś dziwnego. Co to jest?! -krzyknął i wskoczył na łóżko. Cała ta akcja mnie rozbawiła
-Wróciłem -krzyknął Kevin wchodząc do pokoju
-Zoe co tutaj robi wąż?
-Znowu?-krzyknął Kevin i poszedł w ślady Kubiaka
-Ale wy męscy jesteście. Małego węża się boicie-powieszałam i wzięłam rona na ręce
-Ty jesteś jakaś serio chora-powiedział Kubi i wyszedł z pokoju
-Ron to twoja 100% antykoncepcja -stwierdził Kevin i gdy już zakodował sobie w jego małej główce, gdzie pewnie mózgu już nie ma, że wzięłam Rona na ręce zszedł z łóżka
-Za to tobie nawet wąż by nie zaszkodził-powiedziałam i włożyłam go do klatki. Rona, nie Kevina. Chociaż to nie byłby taki zły pomysł. Uruchomiłam swoją wyobraźnię
-Jak zwykle mnie nie słuchasz-powiedział i wyrwał mnie z rozmyśleń
-Sorki, wyobrażałam sobie ciebie w klatce-powiedziałam a do pokoju wszedł akurat Jenia.
-Weź ją zabierz! Ona chce mnie do klatki włożyć-powiedział
-To w sumie byłby fajny pomysł-powiedział libero. Udaliśmy się na obiad. Usiadłam pomiędzy Earvinem a Jenią.
-Mała zapomniałem soku, pójdziesz?-spytał Ngapeth
-Jasne-powiedziałam i skierowałam się do bufetu, gdzie jak to ja i moje szczęście spotkałam Kima
-Możemy pogadać?
-Nie mamy już o czym -powiedziałam i chciałam odejść ale złapał mnie za rękę
-Zoe, chcę tylko pogadać co ci szkodzi
-Po pierwsze mnie puść-szarpnęłam ręką -a po drugie mówię że nie mamy o czym
-Nie bądź egoistką
-Powiedziała ci że nie chce z tobą rozmawiać tak? Odwal się -powiedział Bednorz, który sama nie wiem skąd się wziął, ale to podziałało.
-Dzięki-powiedziałam i wróciłam do stoliku podając earvinowi sok
-Ej, przecież wiesz że nienawidzę pomarańczowego
-To rusz się i idź sobie po coś innego. Może bynajmniej schudniesz-powiedziałam i zaczęłam jeść
-Dobra spokojnie, już wypiję -powiedział
-Zoe, a co chciał od ciebie Misiek?-spytał Kevin
-Pogadać-powiedziałam i napisałam mu sms'a ,,Pogadamy w pokoju"
-Słuchajcie tego-powiedział Le Roux - Co robi samobójca w łazience?
-No oświeć nas suchmistrzu -powiedział Rouzie
-Załatwia się -zaczął się śmiać, tak że wszystkie twarze były skierowane na nas. Kevin nic sobie z tego nie robił i śmiał się jak opętany
-Ty, weź się chłopie ogranij, to nawet śmieszne nie było-powiedział Earvi
-A co znasz lepsze?
-Moja babcia zna lesze, człowieku
-No to opowiedz coś
-Okey, Po co idzie dres do lasu?
-Poziomka -powiedziałam i wstałam od stołu, by zanieść talerze
-To nie fair! Ja to miałem powiedzieć, ale i tak było śmieszniejsze od twojego
-On ma rację, ale czekajcie ja wam dopiero coś opowiem -powiedział Laurent. Ja zaś po odniesieniu naczyń udałam się do taty który siedział z jego drużyną
-Zoe, hej. Właśnie miałem ci iśc i przekazać klucz od pokoju
-Właśnie po to przyszłam
-Tylko jest mały problem
-Co tym razem?
-Śpisz z Bartkiem i Zatorem
-O Zoe, moja ulubienica-powiedział Paweł a ja się zaśmiałam
-Po tej nocy zmienisz zdanie-zaśmiałam się i odbierając od taty rzecz wróciłam do Jeni. Tam zastałam także dwóch Kevinów, Earvina i Tiba
-dobra teraz opowiadaj o czym gadałaś z Kubiakiem
-Dobra ale buzia na kłódki -oni wszyscy przytakneli, więc kontynuowałam -Ale w sumie w to nie wierzę, ale nich będzie. Michał powiedział mi że-zaciełam się widząc ich oczy wytrzeszczone w moją stronę. Zaczęłam się z nich śmiać. - Zostańcie tak, cykne wam fotkę -powiedziałam i zrobiłam zdjęcie
-Dobra, ale powiedz bo jestem ciekawy nowych ploteczek-powiedział Earvin
-Misiek powiedział że
-Ze? No weź bo zawału dostanę -złapał się za serce Kevin, ten blondyn
-Powiedział że Bartek się we mnie buja-powiedziałam
-Serio tylko tyle? To już zdążyłem się domyśleć -powiedział Jenia
-Ale skąd?-zdziwiłam się
-Naprawdę nie zwróciłaś uwagi na to jak się zachowuje? To jak z tobą gada, jak na ciebie patrzy, jak się przy tobie zachowuje-powiedział Earvin
-Nie-powiedziałam
-Oj mała, a on ci się podoba?-spytał Tib
-Nie wiem
-No weź no. Jest przecież nawet przystojny -powiedział Earvin
-Ale nie myślałam o tym w taki sposób
-To jak się przy nim czujesz? Podoba ci się? Czujesz się przy nim bezpieczna? No nie wiem co może czuć dziewczyna. Jeśli ty w ogóle masz serce
-Hahaha zabawne. Dobrze się czuje, no jest przystojny, bezpieczna? Serio Kevin?
-No co?
-ty też coś do niego czujesz prawda?-spytał Jenia. Znał mnie za dobrze. Spuściałam głowę
-Uuuu nasz Zoe się zakochała! No w końcu! To kiedy wesele?
-Ej! Ja nic nie powiedziałam!
-Nie musisz, znamy cię.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zapraszam również do poczytania nowego opowiadania
http://sposob-namilosc.blogspot.com/2018/06/bohaterowie.html
środa, 6 czerwca 2018
Rozdział 10: Ding dong, gratulacje bystrzaku
-Co? Nic o tym nie wiem. Ostatnio nie rozmawialiśmy, z kim? - powiedziałm gdy już sie otrząsnęłam
-Z Kim'em Tillim
-Co? Ale jak to?
-Co jak?-spytał Kevin
-Czemu nie powiedziałeś mi że Jackline jest w ciąży z twoim bratem?! -w oczach miałam łzy
-Kto ci to powiedział?
-Ja, a coś nie tak?-spytał Jenia
-Nie nic, wiecie co muszę iść do ojca już, Kevin odprowadzisz mnie?- powiedziałam i zabrałam do klatki Rona
-Jasne -gdy tylko zamknęłam drzwi za sobą rozpłakałam się
-Dlaczego mi o tym nie powiedziałeś? W sumie dlaczego oni mi nie powiedzieli
-Ja nie chciałem cię martwić, wiedziałem że ty jeszcze coś do niego czujesz i nie chciałem żebyś była smutna
-Jak ona mogła mi to zrobić wiedziała że go kocham- powiedziałam próbując się opanować
-Zoe myślałem że w końcu dałaś sobie z nim spokój, po tym jak cię zostawił
-Dałam sobie spokój? Jak? Wyjechał, ale to nie znaczyło że przestałam go kochać.
-Mała ty też dla niego wiele znaczyłaś ale
-Kevin nie broń go, w sumie mam już tego dość, nie będę tracić na niego więcej czasu. Idę ochłonąć a ty zostajesz tutaj-powiedziałam i pomimo jego sprzeciwów i tak wyszłam uprzednio jeszcze wrzucając Rona do pokoju taty. Ruszyłam do najbliższego sklepu. Kupiłam wino i fajki. Po powrocie usiadłam nawet nie wiem gdzie. Zaczęłam pić, aż ktoś otworzył drzwi
-Emm Coś się stało? Kim jesteś?
-Czy to ma znaczenie? Nie udawaj że cię to obchodzi -mówiłam nawet nie patrząc na to kto to, ale gdy spojrzałam w górę zauważyłem Juantorene
-Zoe Blain? Nie wierzę że cię tu widzę. Właź -powiedział. Kiedyś na jednym z turniejów spotkałam go i zakolegowaliśmy się, nic specjalnego
-Osmany powiedz co ze mną nie tak?-ocho chyba już mi wystarczy tego wina skoro zaczynam pytać się Osmanego o takie rzeczy
-Zoe co się stało? Pierwszy raz widzę cię taką. -powiedział a z łazienki wyszedł jego współlokator tylko w ręczniku. Była bardzo przystojny. Zoe łejt, alkohol źle na ciebie działa
-Yyy Osmany o co chodzi? kim ona jest?
-Zoe Blain -powiedziałam obojętnie i wzięłam kolejnego łyka
-Matteo Piano-powiedział, był cholernie przystojny. Zoe!!
-Zoe to co się stało?- spytał jeszcze raz
-Jak to o co może chodzić? O faceta pewnie-powiedział te ten Pianka
-Ding dong, gratulacje bystrzaku-powiedziałam i rzuciłam pustą butelkę
-Jenia? Myślałem że jesteście przyjaciółmi
-Uuu friendzone -zaśmiał się Pianka
-Stul pysk nie chodzi o Jenie, a poza tym nie mam zamiaru z wami o tym rozmawiać. Skończyłam już to opłakiwać-powiedziałam i zaczęłam kierować się w stronę drzwi.
-Ale już? Nawet nie dałaś nam nic powiedzieć, wesprzeć jakoś- zdziwił się Osmany
-Słuchaj jestem piana, zmęczona, głodna, więc mam ważniejsze sprawy niż jakiś facet, bay-powiedziałam i wyszłam. Nie wiedziałam dokąd mam iść ale włączyła mi się głupawka i zaczęłam się strasznie śmiać. Wyszłam z budynku i skierowałam się do innego. Nie wiedziałam co robię, po prostu szłam. Nagle zderzyłam się z ścianą i upadłam na podłogę
-Przepraszam nie chciałem- odpowiedział jakiś wieżowiec
-Spokojnie, żyję, nic mi nie jest-powiedziałam i chciałam wstać ale znów upadłam. Zaczęłam się śmiać
-Zoe?-spojrzałam w górę i mnie zmroziło. Od razu wytrzeźwiałam -Co ty tutaj robisz?
-Zwiedzam a co?-powiedziałam i go chciałam wyminąć ale odwróciłam się i powiedziałam- A poza tym gratuluję, będziesz ojcem. Pozdrów Jack
-Jesteś piana, odprowadzę cię
-Martwisz się o mnie? Daruj sobie, dałam sobie radę wtedy dam i teraz. Pieprz się -powiedziałam i gdy odwracałam się on mnie zatrzymał
-Dzwonie po Jenie
-Rób co chcesz to twoje życie, ale puść mnie- nie reagował -Słuchaj albo ,mnie puścisz albo zacznę krzyczeć -nic, próbowałam się wyrwać ale wtedy złapał mnie mocniej- Puszczaj mnie to kurwa boli rozumiesz? Nie obchodziłam cię wtedy więc teraz też nie powinnam.-wykorzystałam chwilę jego nieuwagi i uciekłam. Wybiegłam z budynku i usiadłam na ławce. Zapaliłam papierosa. Jakie to przewidywalne. Załamana dziewczyna topi smutki w alkoholu i papierosach. Cóż każde wielkie love story się tak kończy
-Chciałem ci powiedzieć ale bałem się -powiedział przysiadając się do mnie
-Bałeś się? Chcesz zrobić coś dla mnie?-kiwnął głową - zniknij z mojego życia tak jak zrobiłeś to za pierwszym razem-powiedziałam i odeszłam do Jeni, który szedł w moją stronę. Wtuliłam się w niego i wróciłam z nim do pokoju
-Połóż się i idź spać okey, ja zaraz przyjdę-powiedział i wyszedł. Obudziłam śpiącego Kevina
-Parówa co ty tu robisz?
-Spotkałam go
-I co? Co mówił?
-Nie pamiętam, głowa mnie boli-powiedziałam, choć pamiętałam tylko urywki tej rozmowy
-Połóż się i śpij, okey?-kiwnęłam głową i wróciłam do łóżka Jeni,
-Kevin?
-Co?
-Już go nie kocham-powiedziałam i całkowicie odpłynęłam
Rano obudziły mnie krzyki. Podniosłam się i myślałam że głowa mi pęknie.
-A czego ty się spodziewałeś?! Zrób tak jak ci powiedziała i zostaw ją w spokoju..... Tak wiem że jesteś moim bratem, ale to jej decyzja-rozłączył się
-Kevin gdzie Jenia?
-Podszedł ci po jakieś tabletki na ból głowy, zbieraj się zaraz idziemy na śniadanie-powiedział
-Okey ale walizki mam u taty w pokoju-powiedziałam
-Nie, niedawno je przyniosłem. Idź się ogarnij bo wyglądasz strasznie
-Dzięki wiesz-powiedziałam i zabierając rzeczy poszłam do łazienki. Szybko się wykąpałam, pomalowałam i ubrałam się.
-Z Kim'em Tillim
-Co? Ale jak to?
-Co jak?-spytał Kevin
-Czemu nie powiedziałeś mi że Jackline jest w ciąży z twoim bratem?! -w oczach miałam łzy
-Kto ci to powiedział?
-Ja, a coś nie tak?-spytał Jenia
-Nie nic, wiecie co muszę iść do ojca już, Kevin odprowadzisz mnie?- powiedziałam i zabrałam do klatki Rona
-Jasne -gdy tylko zamknęłam drzwi za sobą rozpłakałam się
-Dlaczego mi o tym nie powiedziałeś? W sumie dlaczego oni mi nie powiedzieli
-Ja nie chciałem cię martwić, wiedziałem że ty jeszcze coś do niego czujesz i nie chciałem żebyś była smutna
-Jak ona mogła mi to zrobić wiedziała że go kocham- powiedziałam próbując się opanować
-Zoe myślałem że w końcu dałaś sobie z nim spokój, po tym jak cię zostawił
-Dałam sobie spokój? Jak? Wyjechał, ale to nie znaczyło że przestałam go kochać.
-Mała ty też dla niego wiele znaczyłaś ale
-Kevin nie broń go, w sumie mam już tego dość, nie będę tracić na niego więcej czasu. Idę ochłonąć a ty zostajesz tutaj-powiedziałam i pomimo jego sprzeciwów i tak wyszłam uprzednio jeszcze wrzucając Rona do pokoju taty. Ruszyłam do najbliższego sklepu. Kupiłam wino i fajki. Po powrocie usiadłam nawet nie wiem gdzie. Zaczęłam pić, aż ktoś otworzył drzwi
-Emm Coś się stało? Kim jesteś?
-Czy to ma znaczenie? Nie udawaj że cię to obchodzi -mówiłam nawet nie patrząc na to kto to, ale gdy spojrzałam w górę zauważyłem Juantorene
-Zoe Blain? Nie wierzę że cię tu widzę. Właź -powiedział. Kiedyś na jednym z turniejów spotkałam go i zakolegowaliśmy się, nic specjalnego
-Osmany powiedz co ze mną nie tak?-ocho chyba już mi wystarczy tego wina skoro zaczynam pytać się Osmanego o takie rzeczy
-Zoe co się stało? Pierwszy raz widzę cię taką. -powiedział a z łazienki wyszedł jego współlokator tylko w ręczniku. Była bardzo przystojny. Zoe łejt, alkohol źle na ciebie działa
-Yyy Osmany o co chodzi? kim ona jest?
-Zoe Blain -powiedziałam obojętnie i wzięłam kolejnego łyka
-Matteo Piano-powiedział, był cholernie przystojny. Zoe!!
-Zoe to co się stało?- spytał jeszcze raz
-Jak to o co może chodzić? O faceta pewnie-powiedział te ten Pianka
-Ding dong, gratulacje bystrzaku-powiedziałam i rzuciłam pustą butelkę
-Jenia? Myślałem że jesteście przyjaciółmi
-Uuu friendzone -zaśmiał się Pianka
-Stul pysk nie chodzi o Jenie, a poza tym nie mam zamiaru z wami o tym rozmawiać. Skończyłam już to opłakiwać-powiedziałam i zaczęłam kierować się w stronę drzwi.
-Ale już? Nawet nie dałaś nam nic powiedzieć, wesprzeć jakoś- zdziwił się Osmany
-Słuchaj jestem piana, zmęczona, głodna, więc mam ważniejsze sprawy niż jakiś facet, bay-powiedziałam i wyszłam. Nie wiedziałam dokąd mam iść ale włączyła mi się głupawka i zaczęłam się strasznie śmiać. Wyszłam z budynku i skierowałam się do innego. Nie wiedziałam co robię, po prostu szłam. Nagle zderzyłam się z ścianą i upadłam na podłogę
-Przepraszam nie chciałem- odpowiedział jakiś wieżowiec
-Spokojnie, żyję, nic mi nie jest-powiedziałam i chciałam wstać ale znów upadłam. Zaczęłam się śmiać
-Zoe?-spojrzałam w górę i mnie zmroziło. Od razu wytrzeźwiałam -Co ty tutaj robisz?
-Zwiedzam a co?-powiedziałam i go chciałam wyminąć ale odwróciłam się i powiedziałam- A poza tym gratuluję, będziesz ojcem. Pozdrów Jack
-Jesteś piana, odprowadzę cię
-Martwisz się o mnie? Daruj sobie, dałam sobie radę wtedy dam i teraz. Pieprz się -powiedziałam i gdy odwracałam się on mnie zatrzymał
-Dzwonie po Jenie
-Rób co chcesz to twoje życie, ale puść mnie- nie reagował -Słuchaj albo ,mnie puścisz albo zacznę krzyczeć -nic, próbowałam się wyrwać ale wtedy złapał mnie mocniej- Puszczaj mnie to kurwa boli rozumiesz? Nie obchodziłam cię wtedy więc teraz też nie powinnam.-wykorzystałam chwilę jego nieuwagi i uciekłam. Wybiegłam z budynku i usiadłam na ławce. Zapaliłam papierosa. Jakie to przewidywalne. Załamana dziewczyna topi smutki w alkoholu i papierosach. Cóż każde wielkie love story się tak kończy
-Chciałem ci powiedzieć ale bałem się -powiedział przysiadając się do mnie
-Bałeś się? Chcesz zrobić coś dla mnie?-kiwnął głową - zniknij z mojego życia tak jak zrobiłeś to za pierwszym razem-powiedziałam i odeszłam do Jeni, który szedł w moją stronę. Wtuliłam się w niego i wróciłam z nim do pokoju
-Połóż się i idź spać okey, ja zaraz przyjdę-powiedział i wyszedł. Obudziłam śpiącego Kevina
-Parówa co ty tu robisz?
-Spotkałam go
-I co? Co mówił?
-Nie pamiętam, głowa mnie boli-powiedziałam, choć pamiętałam tylko urywki tej rozmowy
-Połóż się i śpij, okey?-kiwnęłam głową i wróciłam do łóżka Jeni,
-Kevin?
-Co?
-Już go nie kocham-powiedziałam i całkowicie odpłynęłam
Rano obudziły mnie krzyki. Podniosłam się i myślałam że głowa mi pęknie.
-A czego ty się spodziewałeś?! Zrób tak jak ci powiedziała i zostaw ją w spokoju..... Tak wiem że jesteś moim bratem, ale to jej decyzja-rozłączył się
-Kevin gdzie Jenia?
-Podszedł ci po jakieś tabletki na ból głowy, zbieraj się zaraz idziemy na śniadanie-powiedział
-Okey ale walizki mam u taty w pokoju-powiedziałam
-Nie, niedawno je przyniosłem. Idź się ogarnij bo wyglądasz strasznie
-Dzięki wiesz-powiedziałam i zabierając rzeczy poszłam do łazienki. Szybko się wykąpałam, pomalowałam i ubrałam się.
Rozdział 9: Musiałaś zabierać ze sobą tego węża?
Powiedział Stephan i sobie poszedł. Kevin otworzył szafę i złapał mnie po czym zaniósł do swojego pokoju
-Toniutti idziesz się kąpać?-spytałam
-A co?
-Radze nie używać twojego szamponu-powiedziałam
-Dzięki że chociaż ostrzegłaś-powiedział widząc Kevina na co tylko się krzywo uśmiechnęłam
-Pozwolę ci zadecydować najpierw poucinać palce czy od razu całą rękę
-Ale ej, przyjaźnimy się-powiedziałam z miną szczeniaczka
-I teraz przez ciebie wyglądam jak jakiś idiota
-Wiesz zawsze tak wyglądałeś, ale no, kto ci znalazł dziewczynę?
-Rzuciła mnie- chciałam mu odpowiedzieć że głupia była że w ogóle poleciała na coś takiego, ale w odpowiednim momencie się ugryzłam w język
-No dobra, ale bynajmniej nie jesteś już prawiczkiem
-Czyli najpierw palce
-Ej! Zawsze cię motywowałam
-Yyy nie ty, próbuj dalej, a ja się zajmę twoimi paluszkami
-Dobra, zabij mnie, ale nie wiem kto wam będzie załatwiał wolne jak będziecie chcieli pić
-O tym nie pomyślałem, dobra daruję ci, ale jutro jedziesz po nową farbę
-Stoi
-Zoe! Jak cię znajdę to ci głowę urwę!-krzyknął Earvin
-I ja też-dołączył się Kubiak
-Le Roux przyjaźnimy się nie? Proszę weź pomóż
-Nie dzięki-wypchnął mnie za drzwi
-O jest
-Chłopaki hej, co wam się stało?-udawałam idiotkę
-Twierdzisz że to nie twoja robota?-zaczęłam się kłócić a oni wrzucili mnie do basenu. Obrażona ruszyłam do pokoju gdzie przesiedziałam resztę dnia. Wieczorem przyszedł mój brat, mówiąc że ojciec mnie woła więc poszłam, a co zastałam na schodach? Tych idiotów
-O Zoe i jak kapiel w basenie?-nic się nie odzywałam tylko szłam dalej, coś tam gadali ale nie chciało mi się ich słuchać. Zapukałam i weszłam do pokoju ojca. Pytał czy bym nie pomogła jutro Jarząbkowi przy statystykach, zgodziłam się bo lubiłam to robić.
Niestety liga światowa nie była najlepsza w naszym wykonaniu, a Francuzi w meczu o trzecie miejsce pokonali Włochów 3:0. Razem z tatą wróciliśmy do Francji na mały odpoczynek, jednak razem z bobasem (czyt. Jenią ) postanowiliśmy razem wyjechać na wakacje. Mieliśmy lecieć we dwójkę na Dominikanę, ale ostatecznie dołączył się do nas Kevin z Anią, która była po prostu fantastyczna. Po niecałym tygodniu chłopaki musieli wracać na zgrupowanie, a ja żegnając się z nimi ruszyłam do domu rodzinnego. Zabukowałam lot do Polski i zaczęłam pakować kolejne rzeczy, miałam zamiar również zabrać Rona( mojego węża) W dzień wylotu strasznie źle się czułam, złapała mnie jakaś straszna grypa i trafiłam do szpitala z wysoką gorączką i zapaleniem płuc. Nie mogłam polecieć na igrzyska co mnie wkurzyło? nie to mało powiedziane, ale cóż. W dzień wyjazdu odwiedził mnie Jenia
-Mała i kto mnie będzie teraz motywował?-spytał całując mnie w czoło
-Ej, no ty się martwisz kto cię będzie motywował gdy ja tu prawie umieram-zaśmiałam się, zadzwonił jego telefon
-Osz kurwa jestem spóźniony. Przepraszam ale muszę uciekać, zdrowiej, trzymaj kciuki, kocham cię pa-powiedział, pocałował w nos i wyszedł. Leżałam tak bezczynnie kolejne pięć dni aż w końcu lekarz oznajmił mi że już wszystko jest dobrze i dał mi wypis. Zadzwoniłam po mamę, która odebrała mnie ze szpitala i wróciłam z nią do domu. Pierwsze co zrobiłam to sprawdziłam najbliższe loty do Brazylii. Musiałam najpierw lecieć do Stanów a potem dopiero lot do Rio. Spakowałam się i reszta dnia minęła na wspólnym graniu w planszówki. Następnego dnia wstałam dość wcześnie i po ogarnięciu się ruszyłam na lotnisko. Podróż była masakrycznie długa i męcząca. Na lotnisku w Rio zadzwoniłam do taty żeby czekał na mnie przed wioską i nie mówił nikomu bo chcę im zrobić niespodziankę. Po pół godzinie wychodziłam z taksówki i udałam się do uśmiechniętego ojca
-Zoe, tak się cieszę że jednak dotarłaś. Ja podróż? Pewnie zmęczona i głodna?
-Głodna-uśmiechnęłam się, tata wziął moje walizki i zaprowadził do swojego pokoju i powiedział że idzie coś załatwić. Ja zostałam w pokoju i zajęłam się jedzeniem. Po parunastu minutach przyszedł , dał mi moją przepustkę i oznajmił że zbierają się już na mecz. Ja natomiast wybrałam się do mojego team yavbou. Dostałam od taty numer pokoju bobasa, więc od razu się tam wybrałam
-Kto tam?-usłyszałam Kevina, więc nacisnęłam na klamkę
-Zgadnij-powiedziałam stojąc już w pokoju
-Ja nie wierzę parówa-powiedział i mnie przytulił
-Też miło cię widzieć -powiedziałam-ale puść bo dusisz
-Jak szukasz Jeni to jest pod prysznicem
-A właśnie jak tam pierwszy mecz?-spytałam
-A idź pan kurwa z tym, przegraliśmy z Włochami
-Ile?spytałam
-Do zera
-Nie ma mnie na jednym meczu a wy już kurwa dostajecie 3:0 po dupie?
-Zoe?-z łazienki wyszedł Jenia i mnie przytulił
-Witam, witam. A teraz kto chce ze mną się wybrać na mecz?
-Nie dzięki nie mam humoru-powiedział Tillie dokańczając batona
-Jenia?
-Nie umiem ci odmówić. Chodź-powiedział i ruszyliśmy w stronę wyjścia z wioski gdzie stały taksówki, a nimi dotarliśmy do hali. Kupiliśmy bilety, zajęliśmy nasze miejsca i Jenia zaczął mi opowiadać o dzisiejszym meczu
-Ej, spokojnie jeden mecz nie czyni was przegranymi. Przegraliście bitwę, ale nie wojnę. Team yavbou nigdy się nie poddaje prawda?
-Co ja bym bez ciebie zrobił ?- wtuliłam się w niego i tak obejrzałam resztę meczu
-Nie chcę nawet wiedzieć-nim się obejrzeliśmy był koniec meczu. Poszłam pogratulować chłopakom, ale niestety musiałam najpierw przepchać się przez cały tłum.
-Bartek! Bartek!-krzyczałam, ale on mnie nie słyszał. Podszedł do jakiejś grupki, więc też tam poszłam. Gdy się w końcu dopchałam powiedziałam
-Ładnie mnie tak unikać?
-Zoe? Co ty tu robisz? przecież byłaś w szpitalu-powiedział i przeskoczył przez bandę. Podniósł mnie i okręcił
-Ale już jestem tutaj, tak w ogóle gratulację. Ja zmykam bo Grebennikov na mnie czeka do zobaczenia w wiosce-powiedziałam i dałam mu buziaka w policzek. Wróciłam do bobasa i wróciłam z nim do wioski
-Musiałaś zabierać ze sobą tego jebanego węża, dobrze wiesz że mnie nienawidzi -powiedział Kevin. Całkiem zapomniałam o Ronie, od razu wyjęłam go z klatki i położyłam na podłodze
-Nic ci nie zrobi przecież-powiedziałam a on siedział na łóżku skulony. Zaczęłam się śmiać, no bo to przecież tylko mały wąż
-Ty ale mam newsa -powiedział Jenia, cały czas gapiąc się w telefon
-Gadaj- powiedziałam razem z Tillim
-Ale ty w sumie pewnie to wiesz, bo Jackline jest w ciąży- gdy to usłyszałam poczułam tylko jak moja szczęka ląduje na podłodze
-Toniutti idziesz się kąpać?-spytałam
-A co?
-Radze nie używać twojego szamponu-powiedziałam
-Dzięki że chociaż ostrzegłaś-powiedział widząc Kevina na co tylko się krzywo uśmiechnęłam
-Pozwolę ci zadecydować najpierw poucinać palce czy od razu całą rękę
-Ale ej, przyjaźnimy się-powiedziałam z miną szczeniaczka
-I teraz przez ciebie wyglądam jak jakiś idiota
-Wiesz zawsze tak wyglądałeś, ale no, kto ci znalazł dziewczynę?
-Rzuciła mnie- chciałam mu odpowiedzieć że głupia była że w ogóle poleciała na coś takiego, ale w odpowiednim momencie się ugryzłam w język
-No dobra, ale bynajmniej nie jesteś już prawiczkiem
-Czyli najpierw palce
-Ej! Zawsze cię motywowałam
-Yyy nie ty, próbuj dalej, a ja się zajmę twoimi paluszkami
-Dobra, zabij mnie, ale nie wiem kto wam będzie załatwiał wolne jak będziecie chcieli pić
-O tym nie pomyślałem, dobra daruję ci, ale jutro jedziesz po nową farbę
-Stoi
-Zoe! Jak cię znajdę to ci głowę urwę!-krzyknął Earvin
-I ja też-dołączył się Kubiak
-Le Roux przyjaźnimy się nie? Proszę weź pomóż
-Nie dzięki-wypchnął mnie za drzwi
-O jest
-Chłopaki hej, co wam się stało?-udawałam idiotkę
-Twierdzisz że to nie twoja robota?-zaczęłam się kłócić a oni wrzucili mnie do basenu. Obrażona ruszyłam do pokoju gdzie przesiedziałam resztę dnia. Wieczorem przyszedł mój brat, mówiąc że ojciec mnie woła więc poszłam, a co zastałam na schodach? Tych idiotów
-O Zoe i jak kapiel w basenie?-nic się nie odzywałam tylko szłam dalej, coś tam gadali ale nie chciało mi się ich słuchać. Zapukałam i weszłam do pokoju ojca. Pytał czy bym nie pomogła jutro Jarząbkowi przy statystykach, zgodziłam się bo lubiłam to robić.
Niestety liga światowa nie była najlepsza w naszym wykonaniu, a Francuzi w meczu o trzecie miejsce pokonali Włochów 3:0. Razem z tatą wróciliśmy do Francji na mały odpoczynek, jednak razem z bobasem (czyt. Jenią ) postanowiliśmy razem wyjechać na wakacje. Mieliśmy lecieć we dwójkę na Dominikanę, ale ostatecznie dołączył się do nas Kevin z Anią, która była po prostu fantastyczna. Po niecałym tygodniu chłopaki musieli wracać na zgrupowanie, a ja żegnając się z nimi ruszyłam do domu rodzinnego. Zabukowałam lot do Polski i zaczęłam pakować kolejne rzeczy, miałam zamiar również zabrać Rona( mojego węża) W dzień wylotu strasznie źle się czułam, złapała mnie jakaś straszna grypa i trafiłam do szpitala z wysoką gorączką i zapaleniem płuc. Nie mogłam polecieć na igrzyska co mnie wkurzyło? nie to mało powiedziane, ale cóż. W dzień wyjazdu odwiedził mnie Jenia
-Mała i kto mnie będzie teraz motywował?-spytał całując mnie w czoło
-Ej, no ty się martwisz kto cię będzie motywował gdy ja tu prawie umieram-zaśmiałam się, zadzwonił jego telefon
-Osz kurwa jestem spóźniony. Przepraszam ale muszę uciekać, zdrowiej, trzymaj kciuki, kocham cię pa-powiedział, pocałował w nos i wyszedł. Leżałam tak bezczynnie kolejne pięć dni aż w końcu lekarz oznajmił mi że już wszystko jest dobrze i dał mi wypis. Zadzwoniłam po mamę, która odebrała mnie ze szpitala i wróciłam z nią do domu. Pierwsze co zrobiłam to sprawdziłam najbliższe loty do Brazylii. Musiałam najpierw lecieć do Stanów a potem dopiero lot do Rio. Spakowałam się i reszta dnia minęła na wspólnym graniu w planszówki. Następnego dnia wstałam dość wcześnie i po ogarnięciu się ruszyłam na lotnisko. Podróż była masakrycznie długa i męcząca. Na lotnisku w Rio zadzwoniłam do taty żeby czekał na mnie przed wioską i nie mówił nikomu bo chcę im zrobić niespodziankę. Po pół godzinie wychodziłam z taksówki i udałam się do uśmiechniętego ojca
-Zoe, tak się cieszę że jednak dotarłaś. Ja podróż? Pewnie zmęczona i głodna?
-Głodna-uśmiechnęłam się, tata wziął moje walizki i zaprowadził do swojego pokoju i powiedział że idzie coś załatwić. Ja zostałam w pokoju i zajęłam się jedzeniem. Po parunastu minutach przyszedł , dał mi moją przepustkę i oznajmił że zbierają się już na mecz. Ja natomiast wybrałam się do mojego team yavbou. Dostałam od taty numer pokoju bobasa, więc od razu się tam wybrałam
-Kto tam?-usłyszałam Kevina, więc nacisnęłam na klamkę
-Zgadnij-powiedziałam stojąc już w pokoju
-Ja nie wierzę parówa-powiedział i mnie przytulił
-Też miło cię widzieć -powiedziałam-ale puść bo dusisz
-Jak szukasz Jeni to jest pod prysznicem
-A właśnie jak tam pierwszy mecz?-spytałam
-A idź pan kurwa z tym, przegraliśmy z Włochami
-Ile?spytałam
-Do zera
-Nie ma mnie na jednym meczu a wy już kurwa dostajecie 3:0 po dupie?
-Zoe?-z łazienki wyszedł Jenia i mnie przytulił
-Witam, witam. A teraz kto chce ze mną się wybrać na mecz?
-Nie dzięki nie mam humoru-powiedział Tillie dokańczając batona
-Jenia?
-Nie umiem ci odmówić. Chodź-powiedział i ruszyliśmy w stronę wyjścia z wioski gdzie stały taksówki, a nimi dotarliśmy do hali. Kupiliśmy bilety, zajęliśmy nasze miejsca i Jenia zaczął mi opowiadać o dzisiejszym meczu
-Ej, spokojnie jeden mecz nie czyni was przegranymi. Przegraliście bitwę, ale nie wojnę. Team yavbou nigdy się nie poddaje prawda?
-Co ja bym bez ciebie zrobił ?- wtuliłam się w niego i tak obejrzałam resztę meczu
-Nie chcę nawet wiedzieć-nim się obejrzeliśmy był koniec meczu. Poszłam pogratulować chłopakom, ale niestety musiałam najpierw przepchać się przez cały tłum.
-Bartek! Bartek!-krzyczałam, ale on mnie nie słyszał. Podszedł do jakiejś grupki, więc też tam poszłam. Gdy się w końcu dopchałam powiedziałam
-Ładnie mnie tak unikać?
-Zoe? Co ty tu robisz? przecież byłaś w szpitalu-powiedział i przeskoczył przez bandę. Podniósł mnie i okręcił
-Ale już jestem tutaj, tak w ogóle gratulację. Ja zmykam bo Grebennikov na mnie czeka do zobaczenia w wiosce-powiedziałam i dałam mu buziaka w policzek. Wróciłam do bobasa i wróciłam z nim do wioski
-Musiałaś zabierać ze sobą tego jebanego węża, dobrze wiesz że mnie nienawidzi -powiedział Kevin. Całkiem zapomniałam o Ronie, od razu wyjęłam go z klatki i położyłam na podłodze
-Nic ci nie zrobi przecież-powiedziałam a on siedział na łóżku skulony. Zaczęłam się śmiać, no bo to przecież tylko mały wąż
-Ty ale mam newsa -powiedział Jenia, cały czas gapiąc się w telefon
-Gadaj- powiedziałam razem z Tillim
-Ale ty w sumie pewnie to wiesz, bo Jackline jest w ciąży- gdy to usłyszałam poczułam tylko jak moja szczęka ląduje na podłodze
Rozdział 8: To opowiadaj. Co odwaliłaś?
-Kurwa chłopaki oni już wracają. Sprzątać-krzyczał na cały hotel. Spojrzałam pytająco na libero a on tylko wzruszył ramionami.
-O Zoe, co wy tak szybko wróciliście?-przed nami wyrósł Nowakowski
-Piotruś powiedz mi o co chodzi
-Nie wiem o czym mówisz, ale czy mogłabyś mi w czymś pomóc o tam patrz!-powiedział i wepchnął mnie do pomieszczenia na szczoty po czym zamknął
-Nowakowski! Wracaj tutaj i masz otworzyć mi te cholerne drzwi, albo cię wykastruje! Piotrek!Jenia!
-Nie mogę-powiedział Nowakowski
-Ja się w to nie mieszam-powiedział Grebennikov i sobie poszedł. Tak po prostu!
-Wypuść mnie a nic ci się nie stanie, im też nie. To co zrobili było głupie, ale no okey wybaczę in
-Jak się dowiedziałaś o tym że do twojego szamponu, który w zasadzie trudno było znaleźć nalaliśmy niebieskiej farby?-powiedział i otworzył mi drzwi
-Nie wiedziałam, ale teraz już wiem. Zabije ich!-krzyknęłam, zamknęłam Nowakowskiego w tej klatce i ruszyłam w stronę mojego pokoju. Tam zastałam Earvina, Kubiaka i Le Roux
-Zoe, no hej jak na randce?-spytał środkowy
-Bardzo fajnie i w ogóle, a teraz wybaczcie ale muszę się wykąpać -powiedziałam i wypchnęłam ich za drzwi. Gdy tylko znikli w swoich pokojach wróciłam do Nowakowskiego
-Przepraszam nie rób mi krzywdy, ja nie chciałem, oni mnie do tego wszystkiego zmusili, naprawdę przepraszam
-Piotruś, oczywiście że ci nic nie zrobię ale mi pomożesz -powiedziałam z uśmiechem
-Przemalujemy im łby?-spytał z entuzjazmem
-Nie inaczej-uśmiechnęłam się do niego i przybiliśmy piątki. Omówiliśmy wszystko dokładnie. Następnego dnia podczas gdy siatkarze byli na śniadaniu pojechałam do najbliższego sklepu po farbę, wybrałam specjalnie dla nich w odcieniu miedzi, po czym wróciłam do hotelu. Napisałam do Nowakowskiego a on po chwili odpisała że spokojnie mogę działać, bo Francuzi są na treningu, on ma klucz do pokoju Le Roux, a Kubiak jest z trenerem. Z racji tego że Earvin mieszkał z Tillie, Kevin zawsze wychodzi ostatni i nie zakluczą drzwi nie miałam problemu. Wlałam do szamponu rozrobioną farbę. Następnym na liście był Kubiak, który był w pokoju z Możdżonkiem, więc po prostu poszłam do Marcina i wytłumaczyłam mu o co chodzi, a on wskazał mi szampon Kubiaka. Podeszłam do windy, gdzie natknęłam się na Michała i Thomasa zawzięcie o czymś dyskutujących
-O Zoe, czemu nie było cię na śniadaniu?
-Gadałam z przyjaciółką i jak zwykle się rozgadałyśmy-uśmiechnęłam się
-O Jacklin? Co u niej, dawno jej nie widziałem -powiedział Thomas
-Dobrze- powiedziałam
-A co tam masz?-spytał Kubiak, ale na szczęście winda się otworzyłam więc ruszyłam do pokoju środkowego, odebrałam klucz od Nowakowskiego i ruszyłam do pokoju Kevina tym razem schodami. Gdy stanęłam przed odpowiednimi drzwiami otworzyłam je. Nie wiedziałam jaki jest jego szampon więc wlałam do obu. Toniutti mnie zabije, ale warto będzie. Właśnie miałam wychodzić, gdy usłyszałam zamek od drzwi i głos rozgrywającego. Nie wiele myśląc wyszłam na balkon.
-Jak mogłeś nie zamknąć drzwi? -spytał Benjamin
-Przecież zamykałem!-weszli do pokoju, a ja zauważyłam że w pokoju obok jest otwarty balkon, więc niewiele myśląc przeszłam na niego.
-Zoe co ty wyprawiasz?- spytał zdziwiony Laurent
-Ja? Zwiedzam-powiedziałam śmiejąc się
-Dobra, dobra, to opowiadaj co odwaliłaś?- jak ten człowiek mnie dobrze zna
-ale ciii-powiedziałam, a on kiwnął głową - wlałam chłopakom farby do szamponu, ale
-Tak, wiem że zaczęli -uśmiechnął się - Niezły ruch ale trzebabyło im środki przeczyszczające do wody nalać- powiedział na co się zaśmiałam. Zaczął opowiadać jak to się robiło za jego czasów, czym podsunął mi mnóstwo pomysłów
-Na to bym nie wpadła, dzięki trenerze, wykorzystam następnym razem-nagle usłyszeliśmy czyiś krzyk. Otworzyłam drzwi i wyjrzałam przez nie a Laurent nade mną też wychylił. To musiało wyglądać komicznie. Zobaczyliśmy rudego Le Roux. Ubawu było po pachy
-Zoe zabiję cię! -krzyknął gdy tylko mnie zobaczył
-Nie zrobisz tego-powiedziałam
-Raz! Dwa -nim zdążył doliczyć biegłam do pokoju a on zaraz za mną, wbiegłam do najbliższego pokoju i zamknęłam drzwi na klucz.
-Zoe coś się stało?-spytał Stephan po francusku. Fuck, ja to mam szczęście
-Co? Nieeee
-Zoe! Otwieraj drzwi bo je wywarze
-Oj no dobra, wlałam im farbę do włosów, bo oni chcieli zrobić to samo
-wiesz że on poza ryjem nie ma niczego innego, mogłaś wsypać im
-Tak wiem środki przeczyszczające Laurent mnie już oświecił, pomożesz?
-Jasne idź wejdź do szafy- powiedział
-Dzięki- zdziwiona weszłam do szafy. Stephan nigdy nie chciał mi pomóc a tu nagle taka zmian
-No w końcu, o trener. Miło pana znowu widzieć
-Jasne już ci wierzę. Zoe jest w szafie, tylko nic mi tu nie poprzewracać i zamknąć za sobą.- powiedział a ja już zaczęłam śpiewać Ojcze Nasz
-O Zoe, co wy tak szybko wróciliście?-przed nami wyrósł Nowakowski
-Piotruś powiedz mi o co chodzi
-Nie wiem o czym mówisz, ale czy mogłabyś mi w czymś pomóc o tam patrz!-powiedział i wepchnął mnie do pomieszczenia na szczoty po czym zamknął
-Nowakowski! Wracaj tutaj i masz otworzyć mi te cholerne drzwi, albo cię wykastruje! Piotrek!Jenia!
-Nie mogę-powiedział Nowakowski
-Ja się w to nie mieszam-powiedział Grebennikov i sobie poszedł. Tak po prostu!
-Wypuść mnie a nic ci się nie stanie, im też nie. To co zrobili było głupie, ale no okey wybaczę in
-Jak się dowiedziałaś o tym że do twojego szamponu, który w zasadzie trudno było znaleźć nalaliśmy niebieskiej farby?-powiedział i otworzył mi drzwi
-Nie wiedziałam, ale teraz już wiem. Zabije ich!-krzyknęłam, zamknęłam Nowakowskiego w tej klatce i ruszyłam w stronę mojego pokoju. Tam zastałam Earvina, Kubiaka i Le Roux
-Zoe, no hej jak na randce?-spytał środkowy
-Bardzo fajnie i w ogóle, a teraz wybaczcie ale muszę się wykąpać -powiedziałam i wypchnęłam ich za drzwi. Gdy tylko znikli w swoich pokojach wróciłam do Nowakowskiego
-Przepraszam nie rób mi krzywdy, ja nie chciałem, oni mnie do tego wszystkiego zmusili, naprawdę przepraszam
-Piotruś, oczywiście że ci nic nie zrobię ale mi pomożesz -powiedziałam z uśmiechem
-Przemalujemy im łby?-spytał z entuzjazmem
-Nie inaczej-uśmiechnęłam się do niego i przybiliśmy piątki. Omówiliśmy wszystko dokładnie. Następnego dnia podczas gdy siatkarze byli na śniadaniu pojechałam do najbliższego sklepu po farbę, wybrałam specjalnie dla nich w odcieniu miedzi, po czym wróciłam do hotelu. Napisałam do Nowakowskiego a on po chwili odpisała że spokojnie mogę działać, bo Francuzi są na treningu, on ma klucz do pokoju Le Roux, a Kubiak jest z trenerem. Z racji tego że Earvin mieszkał z Tillie, Kevin zawsze wychodzi ostatni i nie zakluczą drzwi nie miałam problemu. Wlałam do szamponu rozrobioną farbę. Następnym na liście był Kubiak, który był w pokoju z Możdżonkiem, więc po prostu poszłam do Marcina i wytłumaczyłam mu o co chodzi, a on wskazał mi szampon Kubiaka. Podeszłam do windy, gdzie natknęłam się na Michała i Thomasa zawzięcie o czymś dyskutujących
-O Zoe, czemu nie było cię na śniadaniu?
-Gadałam z przyjaciółką i jak zwykle się rozgadałyśmy-uśmiechnęłam się
-O Jacklin? Co u niej, dawno jej nie widziałem -powiedział Thomas
-Dobrze- powiedziałam
-A co tam masz?-spytał Kubiak, ale na szczęście winda się otworzyłam więc ruszyłam do pokoju środkowego, odebrałam klucz od Nowakowskiego i ruszyłam do pokoju Kevina tym razem schodami. Gdy stanęłam przed odpowiednimi drzwiami otworzyłam je. Nie wiedziałam jaki jest jego szampon więc wlałam do obu. Toniutti mnie zabije, ale warto będzie. Właśnie miałam wychodzić, gdy usłyszałam zamek od drzwi i głos rozgrywającego. Nie wiele myśląc wyszłam na balkon.
-Jak mogłeś nie zamknąć drzwi? -spytał Benjamin
-Przecież zamykałem!-weszli do pokoju, a ja zauważyłam że w pokoju obok jest otwarty balkon, więc niewiele myśląc przeszłam na niego.
-Zoe co ty wyprawiasz?- spytał zdziwiony Laurent
-Ja? Zwiedzam-powiedziałam śmiejąc się
-Dobra, dobra, to opowiadaj co odwaliłaś?- jak ten człowiek mnie dobrze zna
-ale ciii-powiedziałam, a on kiwnął głową - wlałam chłopakom farby do szamponu, ale
-Tak, wiem że zaczęli -uśmiechnął się - Niezły ruch ale trzebabyło im środki przeczyszczające do wody nalać- powiedział na co się zaśmiałam. Zaczął opowiadać jak to się robiło za jego czasów, czym podsunął mi mnóstwo pomysłów
-Na to bym nie wpadła, dzięki trenerze, wykorzystam następnym razem-nagle usłyszeliśmy czyiś krzyk. Otworzyłam drzwi i wyjrzałam przez nie a Laurent nade mną też wychylił. To musiało wyglądać komicznie. Zobaczyliśmy rudego Le Roux. Ubawu było po pachy
-Zoe zabiję cię! -krzyknął gdy tylko mnie zobaczył
-Nie zrobisz tego-powiedziałam
-Raz! Dwa -nim zdążył doliczyć biegłam do pokoju a on zaraz za mną, wbiegłam do najbliższego pokoju i zamknęłam drzwi na klucz.
-Zoe coś się stało?-spytał Stephan po francusku. Fuck, ja to mam szczęście
-Co? Nieeee
-Zoe! Otwieraj drzwi bo je wywarze
-Oj no dobra, wlałam im farbę do włosów, bo oni chcieli zrobić to samo
-wiesz że on poza ryjem nie ma niczego innego, mogłaś wsypać im
-Tak wiem środki przeczyszczające Laurent mnie już oświecił, pomożesz?
-Jasne idź wejdź do szafy- powiedział
-Dzięki- zdziwiona weszłam do szafy. Stephan nigdy nie chciał mi pomóc a tu nagle taka zmian
-No w końcu, o trener. Miło pana znowu widzieć
-Jasne już ci wierzę. Zoe jest w szafie, tylko nic mi tu nie poprzewracać i zamknąć za sobą.- powiedział a ja już zaczęłam śpiewać Ojcze Nasz
Rozdział 7: Ja wcale tak nie robię!
-Koniec? To co to jest? -pokazałam na woreczek-Chcesz sobie życie zmarnować?
-Tak jak ty? Przestań mnie pouczać, sama nie byłaś lepsza-powiedział i wyszedł trzaskając drzwiami. Siedziałam jak wryta a z oczu zaczęły mi wypływać łzy
-Kiedyś zrozumie
-On ma rację. Pouczam go a sama nie byłam lepsza-powiedziałam przypominając sobie swoją głupotę, jednak miałam przy sobie cudownych ludzi, którzy mi pomogli wyjść na prostą
-Chcesz po prostu dla niego jak najlepiej. Nie chcesz aby się stoczył. A teraz o tym nie myśl i chodź na śniadanie, a potem z Earvinem ruszymy po twój telefon-powiedział i otarł mi łzy.
-Nie jestem głodna, spotkamy się może za godzinę na rynku?
-No dobra, tylko nie rób głupot
-Jasne, a ty przypilnuj chłopaków. Niech siedzą w pokojach, albo gdzieś idą -powiedziałam. Atakujący poszedł na stołówkę a ja ruszyłam na miasto. Chodziłam ulicami Łodzi, nagle weszłam w jakąś szarą uliczkę.
-Super kurwa zabłądziłam! -powiedziałam i zaczęłam iść skąd przyszłam. Nie wiedziałam w którą mam iść stronę. W końcu podeszłam do wyglądającego miło chłopaka i spytałam po angielsku
-Przepraszam jak dojdę na rynek? - on tylko wydusił że nie zna angielskiego. Zaczęłam iść przed siebie jakimiś ulicami aż po 20 minutach zauważyłam na rynku wielką grupę nastolatek. Podeszłam bliżej i ujrzałam chłopaków
-Spóźniona -powiedział Earvin
-Gdyby ktoś mi nie wyrzucił telefonu, byłabym na czas-powiedziałam zaciskając zęby ze złości
-Przepraszamy, ale musimy już iść -powiedział Kubiak i odeszliśmy '
-Twój tata się o ciebie pytał -powiedział Nowakowski
-Piotruś! Żyjesz? O wiele lepiej się z tobą rozmawia jak jesteś trzeźwy-powiedziałam i podskoczyłam by zmierzwić mu włosy
-Czemu nie chwaliłaś się że masz brata?-spytał Kubiak
-Widocznie nie słuchałeś. Czemu w ogóle wszyscy tutaj jesteście?
-A myślałaś że uśmiecha nam się cały dzień siedzieć w pokoju jak możemy iść się nażreć
-Dobra, rozumiem, ale najpierw idziemy po telefon
-Mogę! Mogę prowadzić? Będę waszym przewodnikiem! Proszę
-To prowadź -powiedział Możdżonek
-Dzień dobry państwu. Dziś będę waszym przewodnikiem w drodze do Media Expert, a więc tak po prawej stronie jest fontanna a tam dalej
-Skończ już widzę -powiedział N'Gapeth i razem z nim ruszyłam po telefon. Po 20 minutach wyszliśmy na zewnątrz gdzie czekała cała reszta. Obraliśmy kierunek galeria. Chłopaki zamówili sobie w KFC po parę zestawów a ja siedziałam z jednym burgerem i dziwiłam się że im się jeszcze rzygać nie chcę. Jestem wielką fanką jedzenia, ale tyle to ja chyba przez miesiąc bym nie zjadła. Po pół godzinie wszyscy już zjedli i ruszyliśmy do sklepów. Do chłopaków co chwila ktoś podchodził, a oni cierpliwie rozdawali autografy i robili zdjęcia, ja w końcu nie wytrzymałam i sama poszłam. Zrobiłam zakupy i zaczęłam wracać do hotelu. Gdy znalazłam się już w pokoju zauważyłam że Thomas też jest więc chciałam wyjść, ale mnie zatrzymał
-Zoe, przepraszam wiem że się o mnie martwisz, ale obiecałem ci więc dotrzymam słowa. Ty też mi obiecałaś że mnie nie będziesz kontrolować i sprawdzać. Nie chce się z tobą kłócić, jesteś moją siostrą -podeszłam tylko do niego i się wtuliłam
-Zoe-do pokoju wszedł Jenia- O jacy wy słodcy, żałuje że nie miałem takiej siostry -zaśmiał się - Ale Thomas, wybacz bo porywam ją dziś do kina
-Ty chcesz iść ze mną do kina!? Od kiedy?-zaśmiałam się
-Bawcie się dobrze, ja idę do Rouzie. Pewnie będzie kazanie-przewrócił oczami
-Jak wrócę to pogadamy też-powiedział Jenia- To idziesz czy nie?- wyszłam szybko z pokoju i udaliśmy się spacerkiem do kina.
-Nawet nie wyobrażasz sobie jak mi ciebie brakuje.-powiedział a ja wtuliłam się w jego ramię
-Nie widzieliśmy sie miesiąc a ty już tęsknisz? Co będzie jak nie będziemy się widywać po parę miesięcy?- zaśmiałam się chociaż też za nim cholernie tęskniłam
-Nie pozwolę na to-uśmiechnęłam się do niego
-Ale ja wybieram film-powiedziałam
-Nie bo znowu wybierzesz jakiś beznadziejny i wyjdziesz po 15 minutach
-Ja wcale tak nie robię!-powiedziałam. Gdy dotarliśmy kupiliśmy bilety i popcorn. Po paru minutach siedzieliśmy już na sali i czekaliśmy na film. Standardowo pół godziny reklam. Po połowie filmu byłam tak znudzona że zasnęłam. Jenia szturchnął mnie w bok
-Nie śpię-powiedziałam i podniosłam się do pozycji siedzącej
-Mhhmm, dobra chodź bo ja też zaraz zasnę
-Wybornie-powiedziałam i cichaczem wyszliśmy z sali. Udaliśmy się na spacer. Chodziliśmy ulicami i wspominaliśmy dawne czasy szkoły, wakacje, zgrupowania.
-Wracajmy bo zaraz mi zamarzniesz -powiedział
-Przestań jest ciepło-pochylił się nade mną i dotknął ustami moje czoło. Uwielbiam jak się tak o mnie martwi
-Ty masz chyba gorączkę. Wracamy-powiedział i praktycznie pociągnął mnie
-Wiesz że idziemy w złą stronę?-spytałam gdy tylko się zorientowałam
-Cholera, masz bluzę
-Nie chcę ciepło mi
-Ja się ciebie nie pytam tylko ci to uświadamiaj zakładaj-powiedział i zrobiłam to co mi kazał. Spacerkiem wtedy doszliśmy do hotelu, gdzie od recepcji było słychać jakieś wrzaski. /Od razu rozpoznałam głos Earvina
-Kurawa chłopaki, oni już wracają. Sprzątać-krzyczał na cały hotel
-Nie jestem głodna, spotkamy się może za godzinę na rynku?
-No dobra, tylko nie rób głupot
-Jasne, a ty przypilnuj chłopaków. Niech siedzą w pokojach, albo gdzieś idą -powiedziałam. Atakujący poszedł na stołówkę a ja ruszyłam na miasto. Chodziłam ulicami Łodzi, nagle weszłam w jakąś szarą uliczkę.
-Super kurwa zabłądziłam! -powiedziałam i zaczęłam iść skąd przyszłam. Nie wiedziałam w którą mam iść stronę. W końcu podeszłam do wyglądającego miło chłopaka i spytałam po angielsku
-Przepraszam jak dojdę na rynek? - on tylko wydusił że nie zna angielskiego. Zaczęłam iść przed siebie jakimiś ulicami aż po 20 minutach zauważyłam na rynku wielką grupę nastolatek. Podeszłam bliżej i ujrzałam chłopaków
-Spóźniona -powiedział Earvin
-Gdyby ktoś mi nie wyrzucił telefonu, byłabym na czas-powiedziałam zaciskając zęby ze złości
-Przepraszamy, ale musimy już iść -powiedział Kubiak i odeszliśmy '
-Twój tata się o ciebie pytał -powiedział Nowakowski
-Piotruś! Żyjesz? O wiele lepiej się z tobą rozmawia jak jesteś trzeźwy-powiedziałam i podskoczyłam by zmierzwić mu włosy
-Czemu nie chwaliłaś się że masz brata?-spytał Kubiak
-Widocznie nie słuchałeś. Czemu w ogóle wszyscy tutaj jesteście?
-A myślałaś że uśmiecha nam się cały dzień siedzieć w pokoju jak możemy iść się nażreć
-Dobra, rozumiem, ale najpierw idziemy po telefon
-Mogę! Mogę prowadzić? Będę waszym przewodnikiem! Proszę
-To prowadź -powiedział Możdżonek
-Dzień dobry państwu. Dziś będę waszym przewodnikiem w drodze do Media Expert, a więc tak po prawej stronie jest fontanna a tam dalej
-Skończ już widzę -powiedział N'Gapeth i razem z nim ruszyłam po telefon. Po 20 minutach wyszliśmy na zewnątrz gdzie czekała cała reszta. Obraliśmy kierunek galeria. Chłopaki zamówili sobie w KFC po parę zestawów a ja siedziałam z jednym burgerem i dziwiłam się że im się jeszcze rzygać nie chcę. Jestem wielką fanką jedzenia, ale tyle to ja chyba przez miesiąc bym nie zjadła. Po pół godzinie wszyscy już zjedli i ruszyliśmy do sklepów. Do chłopaków co chwila ktoś podchodził, a oni cierpliwie rozdawali autografy i robili zdjęcia, ja w końcu nie wytrzymałam i sama poszłam. Zrobiłam zakupy i zaczęłam wracać do hotelu. Gdy znalazłam się już w pokoju zauważyłam że Thomas też jest więc chciałam wyjść, ale mnie zatrzymał
-Zoe, przepraszam wiem że się o mnie martwisz, ale obiecałem ci więc dotrzymam słowa. Ty też mi obiecałaś że mnie nie będziesz kontrolować i sprawdzać. Nie chce się z tobą kłócić, jesteś moją siostrą -podeszłam tylko do niego i się wtuliłam
-Zoe-do pokoju wszedł Jenia- O jacy wy słodcy, żałuje że nie miałem takiej siostry -zaśmiał się - Ale Thomas, wybacz bo porywam ją dziś do kina
-Ty chcesz iść ze mną do kina!? Od kiedy?-zaśmiałam się
-Bawcie się dobrze, ja idę do Rouzie. Pewnie będzie kazanie-przewrócił oczami
-Jak wrócę to pogadamy też-powiedział Jenia- To idziesz czy nie?- wyszłam szybko z pokoju i udaliśmy się spacerkiem do kina.
-Nawet nie wyobrażasz sobie jak mi ciebie brakuje.-powiedział a ja wtuliłam się w jego ramię
-Nie widzieliśmy sie miesiąc a ty już tęsknisz? Co będzie jak nie będziemy się widywać po parę miesięcy?- zaśmiałam się chociaż też za nim cholernie tęskniłam
-Nie pozwolę na to-uśmiechnęłam się do niego
-Ale ja wybieram film-powiedziałam
-Nie bo znowu wybierzesz jakiś beznadziejny i wyjdziesz po 15 minutach
-Ja wcale tak nie robię!-powiedziałam. Gdy dotarliśmy kupiliśmy bilety i popcorn. Po paru minutach siedzieliśmy już na sali i czekaliśmy na film. Standardowo pół godziny reklam. Po połowie filmu byłam tak znudzona że zasnęłam. Jenia szturchnął mnie w bok
-Nie śpię-powiedziałam i podniosłam się do pozycji siedzącej
-Mhhmm, dobra chodź bo ja też zaraz zasnę
-Wybornie-powiedziałam i cichaczem wyszliśmy z sali. Udaliśmy się na spacer. Chodziliśmy ulicami i wspominaliśmy dawne czasy szkoły, wakacje, zgrupowania.
-Wracajmy bo zaraz mi zamarzniesz -powiedział
-Przestań jest ciepło-pochylił się nade mną i dotknął ustami moje czoło. Uwielbiam jak się tak o mnie martwi
-Ty masz chyba gorączkę. Wracamy-powiedział i praktycznie pociągnął mnie
-Wiesz że idziemy w złą stronę?-spytałam gdy tylko się zorientowałam
-Cholera, masz bluzę
-Nie chcę ciepło mi
-Ja się ciebie nie pytam tylko ci to uświadamiaj zakładaj-powiedział i zrobiłam to co mi kazał. Spacerkiem wtedy doszliśmy do hotelu, gdzie od recepcji było słychać jakieś wrzaski. /Od razu rozpoznałam głos Earvina
-Kurawa chłopaki, oni już wracają. Sprzątać-krzyczał na cały hotel
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)